امروز يعني چهارشنبه 89/1/25 روز بزرگداشت عطار است.زندگي نامه و آثاري از عطار نيشابوري :
زندگي نامه
عطار نیشابوری. فرید الدین ابوحامد از شعرا و نویسندگان قرن ششم هجری قمری است. نام اصلی او "فرید الدین ابوحامد" بوده است و اطلاع دقیقی از سال تولد او در دست نیست و تاریخ ولادتش را از سال 513 هجری قمری تا 537 هجری قمری دانستهاند.عطار در روستای "کدکن" که یکی از دهات نیشابور بود به دنیا آمد. کودکی خود را در مشهد مقدّس گذرانید و در جوانی، به شیوه سالکان طریقت، یک دوره سفر به ماوراء النهر، هند، عراق، شام و مصر داشت و در این سفرها بزرگان ادب و دین را زیارت کرد. بهحج رفت و سپس به شهر خود نیشابور بازگشت و در آنجا اقامت گزید تا فوت کرد.
پدر عطار به شغل عطاری مشغول بوده و "فریدالدین" هم پس از مرگ پدرش به همین شغل روی آورد. آنچه مسلم است عطار در اواسط عمر خود دچار تحولی روحی شده و به عرفان روی آورده است.
به نحوی که اساتید شعر فارسی همچون استاد شفیعی کدکنی، او را یکی از بزرگان شعر عرفانی فارسی می دانند: "اگر قلمرو شعر عرفانی فارسی را به گونه مثلثی در نظر بگیریم، عطار یکی از اضلاع این مثلث است و آن دو ضلع دیگر عبارتند از سنائی و مولوی. شعر عرفانی به یک اعتبار با سنائی آغاز میشود و درعطار به مرحله کمال میرسد و اوج خود را در آثار جلالالدین مولوی مییابد. عطار، با اینکه به لحاظ زبان شعر، در بعضی موارد ورزیدگی سنائی را ندارد، اما در مجموع از کمال شعری بیشتری برخوردار است؛ یعنی شعرش در قلمروی عرفان، خلوص و صداقت و سادگی بیشتری را داراست و معانیای که به آنها میپردازد در حدی فراتر از عوالم سنائی است. مهمترین ویژگی عطار در این است که تمام آثار او در جهت تصوف است و در مجموعه مسلم آثار او (« منطق الطیر»، « اسرار نامه»، « مصیبتنامه»، کتابی که به نام « الهی نامه » شهرت دارد، و « مختارنامه » و دیوان) حتی یک بیت که نتواند رنگ عرفان به خود بگیرد، نمیتوان یافت. و او تمام موجودیت ادبی خود را وقف تصوف کرده است."
مزامین بلند شعر عطار، مورد تایید بزرگان ادب قرار دارد. محدّث قمی در دو کتاب «الکُنی و الالقاب» و «هَدیَّة الاحباب» درباره عطار می گوید: "مصنّفات او غالباً شعر است؛ و در توحید و معارف و حقایق سخن گفته است".
بیشتر محققان سال وفات او را 627 هجری .ق دانسته اند. در مورد چگونگی مرگ او نیز گفته شده که او در هنگام یورش مغولان به شهر نیشابور توسط یک سرباز مغول به کشته شده است. مقبره شیخ عطار در نزدیکی شهر نیشابور قرار دارد و چون در عهد تیموریان مقبره او خراب شده بود به فرمان امیر علیشیر نوایی وزیر سلطان حسین بایقرا مرمت و تعمیر شد. شعرهای عطار همگی بیانی ساده دارند. عطار با سوز و گداز سخن می گوید و سادگی گفتار او وقتی با دل سوختگی همراه می شود، بسیار تأثیرگذار است. عطار در مثنوی "منطق الطیر" با بیان رموز عرفان، سالک این راه را قدم به قدم تا مقصود پیش می برد. عطار از معدود شاعرانی است که در طول زندگی خود هرگز زبان به مدح کسی نگشود و هیچ شعری از او که در آن امیر یا پادشاهی را ستوده باشد یافت نمیشود.
آثار به جای مانده از عطار عبارتند از:
منطقالطیر، مصیبتنامه، الهینامه، اسرارنامه، مختارنامه، خسرونامه، جواهرنامه، شرحالقلب، دیوان قصاید و غزلیات
آثار
بلبل نامه
عطار سوز دل خود را از زبان بلبل بیان کرده و این پرنده تمثیلی از خود اوست که در مشغله دنیای مادی از هم جنسان خود احساس رمیدگی میکند. بلبل، نخست از سیمرغ پادشاه پرندگان شکوه دارد. سپس از شاهین و پس از آن از طوطی که شاید تمثیلی از شاعران مدیحهسرا باشد. 
پند نامه
این مثنوی کوتاه با ستایش خداوند و نعت رسول اکرم (ص) و ائمه دین آغاز میشود و علاوه بر مناجات شامل نکات اخلاقی و وصف صفات گوناگون و بیان انتباه از غلفت است و به خاتمة الکتاب پایان میپذیرد.
اسرارنامه
یکی از مثنویهای مسلمالسند فریدالدین عطار نیشابوری (وفات 618)، نویسنده و شاعر بزرگ ایران و احتمالا از جمله نخستین آثار او. این اثر در چاپی که به تصحیح سید صادق گوهرین (تهران 1338 ) منتشر شده مشتمل است بر 3305 بیت در 22 مقاله.
تذکرة الاولیاء
عطار در سرگذشت هر یک از هفتاد و دو عارف تذکرة الاولیاء، تمام روایتهای موجود درباره زندگی آنها را آورده و بیش از آنکه در صحت روایات دقت کند به تأثیر تربیتی و ارشادی آنها توجه دارد.
تصاوير
